Livre
Français

Les gratitudes : roman

Les gratitudes : roman

Genre:
De alleenstaande Michka is een lieve oude dame die is opgenomen in een verzorgingstehuis vanwege angstaanvallen en ze glijdt steeds verder weg en komt niet meer uit haar woorden. Twee mensen zijn zeer dankbaar haar gekend te hebben.
Titre
Les gratitudes : roman
Auteur
Delphine De Vigan 1966-
Langue
Français
Éditeur
Paris: Lattès, 2019
172 p.
ISBN
9782709663960 (paperback)

Commentaires

Negende boek van een zeer geliefd schrijfster (1966) wier boeken wereldwijd vertaald zijn. Na ‘Les Loyautés’* vervolgt de Vigan de zoektocht naar gevoelens die ons leven bepalen. Dankbaarheid ligt ten grondslag aan dit ontroerende verhaal dat tot denken zet. Hoe vaak zeggen we “dank je”, maar dan uit de grond van ons hart? Centraal staat Michka Seld, een dame op leeftijd die nachtmerries heeft en bang is om alleen te wonen. Ze heeft geen familie, heeft veel gereisd en gefotografeerd. Boven de hoofdstukken staan de namen van de twee vertellers: Marie en Jérôme. Marie (35) heeft een hechte band met de oude dame die destijds op dezelfde galerij woonde. Marie’s moeder was manisch depressief en Michka verwende haar met van alles. Nu zijn de rollen omgekeerd. Jérôme is de logopedist van het verzorgingshuis die twee keer in de week met Michka oefeningen doet: geheugen- en rijmspelletjes, maar vaak praten ze over andere dingen. Hij constateert afasie bij Michka en merkt hoe ze woorden verwiss…Lire la suite

À propos de Delphine De Vigan

CC BY-SA 3.0 - Image by Ji-Elle

Delphine de Vigan est une romancière, scénariste et réalisatrice française née le 1er mars 1966 à Boulogne-Billancourt. Elle est l'auteur de dix romans, dont D’après une histoire vraie qui, en 2015, est couronné par le prix Renaudot et le prix Goncourt des lycéens.

Biographie

Après une formation au CELSA, elle devient directrice d’études dans un institut de sondage. Sous le pseudonyme Lou Delvig, elle écrit son premier roman, d’inspiration autobiographique : Jours sans faim (2001), qui raconte le combat d’une jeune femme contre l’anorexie. Un recueil de nouvelles et un second roman suivent, en 2005, publiés sous son vrai nom.

En août 2007, Delphine de Vigan se distingue avec No et moi qui reçoit le prix des libraires l'année suivante et est adapté au cinéma par Zabou Breitman. Dans Les Heures soute…En lire plus sur Wikipedia