Een meisje van 19 lijdt aan anorexia en vecht voor haar leven.
Sujet supplémentaire
AUT, 3 sterren (Knack), Knack Focus ***
Titre
Dagen zonder honger
Auteur
Delphine De Vigan 1966-
Traducteur
Geertrui Marks Lia Tuijtelaars
Langue
Néerlandais
Langue originale
Français
Titre original
Jours sans faim
Édition
1
Éditeur
Breda: De Geus, 2014
185 p.
ISBN
9789044532906 (hardback)

Plusieurs langues:

Commentaires

'MIJN MOEDER GING LIEVER DOOD TOEN ER NOG EEN BEETJE LEVEN IN HAAR ZAT'

Ruim een half miljoen exemplaren verkocht de Franse auteur Delphine de Vigan van haar aangrijpende roman Niets weerstaat de nacht , over het met duisternis doortrokken leven van haar moeder. Nu verschijnt ook de vertaling van haar minstens even aangrijpende debuut Dagen zonder honger , over haar persoonlijke gevecht tegen anorexia. 'Mijn vader is doodsbang dat mijn volgende boek over hem zal gaan.'

Nadat ze me verwelkomd heeft en het espressoapparaat heeft laten stomen, stofzuigt bestsellerauteur Delphine de Vigan (°1966) haar spartaans ingerichte schrijfkantoor in het 11e arrondissement in Parijs nog even. 'Ik werk hier pas en hou het voorlopig graag netjes', verontschuldigt ze zich. 'Ik heb lang in de woonkamer geschreven, maar als mijn twee kinderen in de buurt zijn, kan ik me niet concentreren. Tijdens de schoolvakanties installeerde ik me soms een hele dag met mijn laptop in een café. Daar heb ik bizar genoeg geen last van het geroezemoes. Nu ik dit kantoor huur, werk ik als een volbloed loonslaaf elke dag gedisciplineerd van negen tot vijf.'Na al de kommer en kwel in haar recentste roman Niets weerstaat de nacht (over de zelfmoord van haar moeder) had De Vigan behoefte aan iets luchtigers en schreef ze A coup sûr , een scenario voor een komische film. 'Over mensen die wanhopig de perfectie nastreven. Toen dat script af was, wilde ik dat het verfilmd werd door een reg…Lire la suite

DAGEN ZONDER HONGER

DAGEN ZONDER HONGER *** Delphine de Vigan , De Geus (originele titel: Jours sans faim), 145 blz., ? 18,95. Mager zijn is niet voldoende voor de jonge Laura, ze wil verdwijnen, wegsmelten tot een plas die uiteindelijk verdampt op een Parijs trottoir. Bijna slaagt ze in haar opzet: ze weegt ...

DAGEN ZONDER HONGER ***

Delphine de Vigan , De Geus (originele titel: Jours sans faim), 145 blz., ? 18,95.

Mager zijn is niet voldoende voor de jonge Laura, ze wil verdwijnen, wegsmelten tot een plas die uiteindelijk verdampt op een Parijs trottoir. Bijna slaagt ze in haar opzet: ze weegt zesendertig kilo wanneer dokter Brunel haar letterlijk opvangt. Want haar lichaam kan zichzelf niet meer staande houden; de kou heeft haar te pakken, er zijn nauwelijks calorieën om te stoken, 'haar botten stoten zich aan lakens'. Op de afdeling eetstoornissen krijgt ze als een eend voor de kerstperiode sondevoeding opgedrongen en aanhoort ze de verhalen van haar medepatiënten - andere anorexiaslachtoffers, pillenverslaafden, dwangmatige kotsers en potomanen. Laura graaft in haar uitgemergeld brein naar de oorzaken en wie Delphine de Vigans vorige autobiografische roman Niets weerstaat de nacht heeft gelezen, weet dat ze niet al te ver moet zoeken: een drankzuchtige vader die graag …Lire la suite

De Parisienne Delphine de Vigan (1966) brak definitief door met No en ik, een onwaarschijnlijk mooie en ontroerende jongerenroman over een dakloze tiener en de vriendschap met een vroegrijp, vereenzaamd meisje. Ook haar volgende romans kregen terecht een Nederlandse vertaling. Ondergrondse uren gaf een beklemmend beeld van de dagelijkse ratrace in Parijs en het onvermogen van haar inwoners om eraan te ontsnappen. Ook het autobiografisch getinte Niets weerstaat de nacht, over de getroebleerde relatie van een dochter met haar bipolaire moeder, was een aangrijpende afdaling naar de diepten van de menselijke ziel. 
Met Dagen zonder honger krijgt nu ook haar in 2001 onder het pseudoniem Lou Delvig verschenen debuutroman een Nederlandse vertaling. Het is het pakkende relaas van een negentienjarig uitgemergeld meisje dat aan anorexia nervosa lijdt. Het leven in haar kwijnt langzaam weg: 'Eerst wilde ze alleen een beetje kleiner worden, om zich te onttrekken a…Lire la suite
Hoe is het begonnen, die overheersende weerzin tegen eten, die verslavende spiraal? Laura, 'een vel met beenderen op een ziekenhuisbed, een skelet van zesendertig kilo met een lengte van een meter vijfenzeventig', vecht tegen de verleiding van een lege maag, vecht tegen schuld en verdriet. Dit autobiografische relaas is het debuut van de Franse schrijfster (1966), dat in 2001 onder het pseudoniem Lou Delvig gepubliceerd werd. Het beschrijft haar lijdensweg als jonge vrouw van 19, ondermijnd door anorexia. Op de afdeling eetstoornissen is zij onderworpen aan een strikte therapie, een emotioneel traject dat haar confronteert met de empathie van haar arts, met de kwalen en hebbelijkheden van medepatiënten, maar vooral ook met het verleden, met de verstoorde band met haar ouders, met zichzelf. Warme en kille tinten in een benauwde wereld. De Vigan heeft de wankelmoedigheid van haar alter ego, haar angst voor zelfstandigheid, voor het volwassen leven scherp omlijnd en exemplarisch weergege…Lire la suite

À propos de Delphine De Vigan

CC BY-SA 3.0 - Image by Ji-Elle

Delphine de Vigan est une romancière, scénariste et réalisatrice française née le 1er mars 1966 à Boulogne-Billancourt. Elle est l'auteur de dix romans, dont D’après une histoire vraie qui, en 2015, est couronné par le prix Renaudot et le prix Goncourt des lycéens.

Biographie

Après une formation au CELSA, elle devient directrice d’études dans un institut de sondage. Sous le pseudonyme Lou Delvig, elle écrit son premier roman, d’inspiration autobiographique : Jours sans faim (2001), qui raconte le combat d’une jeune femme contre l’anorexie. Un recueil de nouvelles et un second roman suivent, en 2005, publiés sous son vrai nom.

En août 2007, Delphine de Vigan se distingue avec No et moi qui reçoit le prix des libraires l'année suivante et est adapté au cinéma par Zabou Breitman. Dans Les Heures soute…En lire plus sur Wikipedia