Livre
Néerlandais

De kunst van het verliezen : roman

Alice Zeniter (auteur), Marijke Arijs (traducteur), Floor Borsboom (traducteur)
Een jonge vrouw, van gedeeltelijk Algerijnse afkomst, verdiept zich in haar familiegeschiedenis op zoek naar haar identiteit.
Titre
De kunst van het verliezen : roman
Auteur
Alice Zeniter
Traducteur
Marijke Arijs Floor Borsboom Martine Woudt
Langue
Néerlandais
Langue originale
Français
Titre original
L'art de perdre
Éditeur
Amsterdam: Uitgeverij De Arbeiderspers, © 2018
479 p.
ISBN
9789029525701 (paperback)

Plusieurs langues:

Commentaires

Geschiedenis zonder helden

Roman. Alice Zeniter zet zich op de kaart van de Franse literatuur met een epos over de kinderen van het kolonialisme.

De kinderen van de kolonie, daarmee bedoelen we meestal de kinderen van kolonialen. De Belgen in Congo, de Fransen in Algerije. Als kolonies aan hun eind komen, als revoluties de levens van Europeanen in dat verre buitenland amputeren, dan is er verlies. En vaak blijvende nostalgie naar een warm land van schitterende kleuren, exotische vegetatie, gemakkelijker geldgewin, hechtere gemeenschappen.

Maar wat met die andere kinderen van de kolonies, de gekoloniseerden? Voor diegenen die in opstand kwamen tegen de bezetter is het duidelijk: zij zijn geëmancipeerd tot staatsburgers, Congolezen, Algerijnen. Voor de inheemsen die hun koloniale bazen genegen waren, om wat voor reden dan ook - die de bezetter hielpen, die dienden in het leger en bij de politie, die niet in onafhankelijkheid geloofden - voor hen ligt het moeilijker. Zij blijven kinderen van de kolonie, de kinderen die aan de verkeerde kant van de geschiedenis stonden.

Voor hen is het verlies nog groter en vo…Lire la suite

Imposant familie-epos over Algerijnse vluchtelingen in Frankrijk

Voor de verliezers werkt de Algerijnse onafhankelijkheidsoorlog ook nu nog door.

'Azka d azqa', zegt Yemma tegen haar man Ali. Ze staan met hun drie kinderen en honderden andere vluchtelingen op de boot die hen vanuit Algiers naar Frankrijk zal brengen. Het zicht op de hun onbekende 'witte stad' is het laatste wat ze van Algerije zullen zien. Thuis is hun huis op de berg met olijfgaarden, in Kabylië. Ali doet een poging het lot te bezweren: 'Over maximaal een half jaar zijn we terug in het dorp', zegt hij. Maar Yemma wil geen valse beloftes horen. 'Azka d azqa', Kabylisch voor: 'morgen is het graf'.

Deze scène is het einde van het eerste deel van de roman van Alice Zeniter (1986), De kunst van het verliezen. Van haar is eerder het veel beknoptere Op een zondagmorgen in het Nederlands vertaald, dat we als een vingeroefening kunnen beschouwen voor dit imposante familie-epos. Ook in De kunst van het verliezen gaat het over drie generaties in één familie. En ook hier valt het beheerste taalgebruik op, met af en toe een mooie beeldsp…Lire la suite

Het islamisme, de aanslagen en het daarmee gepaard gaande wantrouwen jegens immigranten confronteren een jonge, zelfstandige vrouw met haar gedeeltelijk Algerijnse afkomst. Ze onderzoekt het verleden van haar opa die in 1962 met zijn gezin naar Frankrijk vluchtte, en hun leven daarna. Wat betekenen haar familiegeschiedenis en Algerije eigenlijk voor haar identiteit? Boeiende beschrijving van de geschiedenis van de Algerijnen die in de onafhankelijkheidsoorlog de kant van de Fransen kozen en hun lot daarna. Tevens een interessante beschouwing over identiteit, een zeer actueel onderwerp.

Het Frankrijk aan beide kanten van de Middellandse Zee

Alice Zeniter onderzoekt het lot van de harki's, vluchtelingen als haar grootvader: verdreven uit Algerije, ontheemd in Frankrijk.

'Frankrijk wordt door de Middellandse Zee in tweeën gedeeld zoals Parijs door de Seine," leerden de kinderen jarenlang in Frankrijk en Algerije op school. Algerije gold namelijk officieel als een volwaardig deel van het moederland. Maar tegelijkertijd was het land natuurlijk wel degelijk een kolonie, waar de Algerijnse bevolking minder rechten had dan de kolonisten, slechter was gehuisvest en zich met onbetekenende baantjes tevreden moest stellen.

Wanneer een Fransman voorbijkwam, waren Algerijnen verplicht om op te staan en hem te groeten, zo valt te lezen in 'De kunst van het verliezen', de mooie en terecht veelgeprezen roman waarmee de Franse schrijfster Alice Zeniter (1986) drie literaire prijzen in de wacht sleepte.

De Algerijnse onafhankelijkheidsoorlog was van beide zijden één van de smerigste en wreedste oorlogen uit de dekolonisatie. Ook in Frankrijk zelf hadden 'de gebeurtenissen' ingrijpende gevolgen: een nieuwe grondwet, een binnenlandse…Lire la suite

À propos de Alice Zeniter

CC BY-SA 4.0 - Image by Raphna456

Alice Zeniter, née le 7 septembre 1986 à Clamart, dans les Hauts-de-Seine, est une romancière, traductrice, scénariste, dramaturge et metteuse en scène de théâtre française. Elle obtient le Prix Goncourt des lycéens 2017 avec son quatrième roman L'Art de Perdre.

Biographie

Alice Zeniter, née d'un père d'origine algérienne (kabyle) et d'une mère française,, a grandi à Champfleur, dans la Sarthe, jusqu’à ses 17 ans, et a suivi une partie de son parcours scolaire à Alençon, dans l'Orne.

Alice Zeniter a publié son premier roman en 2003, Deux moins un égal zéro, aux Éditions du Petit Véhicule, à 16 ans.

De 2006 à 2011, elle est élève à l'École normale supérieure, rue d'Ulm.

Son second roman, Jusque dans nos bras, publié en 2010, chez Albin Michel, est traduit en anglais sous le titre Take This Man.

Elle e…En lire plus sur Wikipedia

Suggestions